Deze week vond de vijfde editie van de ‘Week van de Magistratuur’ plaats. Daarin konden studenten kennis maken met justitie, en in de voetsporen treden van de magistraten. Op de diverse hoven en rechtbanken van het ressort Gent mochten we in totaal een kleine 100 studenten welkom heten. Die konden zittingen bijwonen, kregen rondleidingen en was er tijd voor interviews, vragenrondes en gesprekken met magistraten over alle aspecten van justitie en rechtspraak. We sprokkelden enkele reacties. Opvallend: een heel grote meerderheid van de deelnemende studenten waren vrouwen. Dit toont nogmaals aan dat de vervrouwelijking van justitie met grote stappen vooruit gaat.
Merel Neels: Als student missen wij het menselijke aspect van de rechtspraak. Het meest interessante aan deze dag was voor mij dan ook om te beleven hoe magistraten tot een juridisch correcte, maar ook tot een mensgerichte uitspraak komen. De beraadslagingen gebeurden naar mijn beleving vanuit een meer informele en menselijkere manier dan ik verwacht had. Voor mij was dit een eyeopener en een positieve verandering in de manier waarop ik rechtspraak nu zal bestuderen en vooral ook hoe ik kijk naar het beroep van magistraat.
Nette De Coninck: Ik vond het een enorm leerrijke dag. De rechter luisterde echt naar onze meningen en nam de tijd om al onze vragen te beantwoorden. Je voelde dat hij met veel passie over zijn werk sprak, wat de hele ervaring nog boeiender maakte. In onze opleiding krijgen we vooral de theorie, dus het was echt fijn om te merken hoe die in de praktijk tot leven komt. Je ziet meteen hoe anders een zitting aanvoelt dan wat je er in de aula van voorstelt.
Robin Vanhaezebrouck: Ik koos voor het hof van beroep omdat het een zeer brede waaier aan rechtstakken behandelt. Hierdoor kan je tijdens één dag verschillende soorten zaken bijwonen. Bovendien gaat het om procedures in tweede aanleg, wat betekent dat de dossiers vaak complexer en inhoudelijk sterker uitgewerkt zijn. Dat maakt het extra interessant om te observeren hoe magistraten deze opnieuw beoordelen.
Estelle De Blende: De overheid zou meer moeten investeren in justitie, zodat magistraten in betere omstandigheden kunnen werken. Zeker als je rekening houdt met hun grote werklast, lijkt het mij niet meer dan normaal dat daar ook een degelijke werkplek tegenover staat. Zo vond ik het jammer om te zien dat een mooi en historisch gebouw als het Gentse hof van beroep in zo een erbarmelijke staat verkeert.
Lily Kesteloot: Ik vond het opvallend hoe de familiekamers toch meer werken in richting van een "informelere" setting om zo de afstand tussen burger en justitie kleiner te maken. Het is eerder een lokaal met banken waar men op dezelfde hoogte zit als de rechter, waardoor dit minder intimiderend kan overkomen. Ik denk dat dit in dergelijke zaken zeker van belang kan zijn.
Annalie Vanheirreweghe: Het viel mij op dat er heel veel verschil bestaat in de manieren waarop advocaten pleiten. Elk hebben ze hun eigen overtuigende manier. Ook vond ik het opmerkelijk hoe hard het openbaar ministerie kan zijn. Ik mocht ook de beraadslaging van de zetelende rechters bijwonen. Dit heeft mij een volledige andere kijk gegeven op de inzichten van de rechters.
